Leita
Hreinsa Um leit

Félags- og tryggingamálaráðuneyti

1052/2009

Reglugerð um heimilisuppbót og uppbætur á lífeyri.

I. KAFLI

Almenn ákvæði.

1. gr.

Gildissvið.

Reglugerð þessi gildir um heimilisuppbót og uppbætur á lífeyri skv. 8. og 9. gr. laga nr. 99/2007 um félagslega aðstoð, með síðari breytingum.

2. gr.

Umsóknir og afgreiðsla þeirra.

Sækja skal um uppbætur samkvæmt reglugerð þessari hjá Tryggingastofnun ríkisins og skulu umsóknir vera á eyðublöðum stofnunarinnar eða með rafrænum hætti á þar til gerðum eyðublöðum sem hægt er að nálgast á heimasíðu stofnunarinnar. Umsækjanda er skylt að veita Tryggingastofnun allar nauðsynlegar upplýsingar til þess að hægt sé að taka ákvörðun um veitingu uppbóta. Einnig er maka umsækjanda eða bótaþega skylt að veita upplýsingar um sig ef þær kunna að hafa áhrif á afgreiðslu umsóknar.

Um umsóknir og framkvæmd að öðru leyti fer skv. 52., 53. og 55. gr. laga nr. 100/2007 um almannatryggingar, með síðari breytingum, sbr. 14. gr. laga nr. 99/2007.

3. gr.

Grundvöllur bóta.

Heimilt að greiða uppbætur samkvæmt reglugerð þessari til þeirra lífeyrisþega sem eiga lögheimili hér á landi enda uppfylli þeir önnur skilyrði fyrir greiðslum. Um almenn skilyrði og útreikning bótagreiðslna fer samkvæmt lögum um almannatryggingar, lögum um félagslega aðstoð og reglugerð þessari.

4. gr.

Endurreikningur og uppgjör bóta.

Þegar endanlegar upplýsingar um tekjur bótagreiðsluársins liggja fyrir við álagningu skattyfirvalda á opinberum gjöldum skal Tryggingastofnun ríkisins endurreikna fjárhæðir uppbóta samkvæmt reglugerð þessari á grundvelli þeirra upplýsinga, sbr. 16. gr. laga nr. 100/2007.

5. gr.

Tekjur.

Til tekna samkvæmt reglugerð þessari teljast allar skattskyldar tekjur, þar á meðal erlendar tekjur, bætur almannatrygginga og bætur samkvæmt lögum um félagslega aðstoð, sbr. þó 2. mgr.

Við útreikning uppbótar skv. III. kafla þessarar reglugerðar skal ekki taka tillit til aldurstengdrar örorkuuppbótar, sbr. 21. gr. laga nr. 100/2007. Við útreikning sérstakrar uppbótar skv. IV. kafla þessarar reglugerðar skal ekki taka tillit til eingreiðslna (orlofs- og desemberuppbóta) frá Tryggingastofnun ríkisins.

6. gr.

Breyting fjárhæða.

Fjárhæðir bóta skv. II. kafla og tekjumarka skv. III. og IV. kafla reglugerðar þessarar skulu taka breytingum á sama hátt og bætur og tekjumörk samkvæmt lögum um almannatryggingar.

II. KAFLI

Heimilisuppbót.

7. gr.

Skilyrði bóta og fjárhæðir.

Heimilt er að greiða einhleypingi, sem nýtur óskertrar tekjutryggingar samkvæmt lögum um almannatryggingar og er einn um heimilisrekstur án þess að njóta fjárhagslegs hagræðis af sambýli eða samlögum við aðra um húsnæðisaðstöðu eða fæðiskostnað, að auki heimilisuppbót, sbr. 8. gr. laga nr. 99/2007.

Óskert heimilisuppbót skal vera 326.904 kr. á ári. Eigi viðkomandi rétt á skertri tekjutryggingu samkvæmt lögum um almannatryggingar skal lækka heimilisuppbótina eftir sömu reglum.

8. gr.

Fjárhagslegt hagræði.

Heimilisuppbót verður ekki greidd til aðila sem svo er ástatt um sem hér segir:

  1. Ef umsækjandi nýtur fjárhagslegs hagræðis af sambýli við aðra aðila.
  2. Ef umsækjandi nýtur fjárhagslegs hagræðis af því að hafa sameiginlega aðstöðu varðandi fæði eða húsnæði, t.d. sambýli á vegum félagasamtaka eða ríkis og bæja.
  3. Ef umsækjandi nýtur fjárhagslegs hagræðis af því að leigja herbergi eða húsnæði með sameiginlegri eldunaraðstöðu með öðrum.

9. gr.

Makar vistmanna.

Nú vistast maki elli- eða örorkulífeyrisþega til frambúðar á stofnun og er þá heimilt að greiða makanum sem heima býr heimilisuppbót, enda fullnægi hann að öðru leyti skilyrðum til greiðslu bóta samkvæmt reglugerð þessari.

III. KAFLI

Uppbót á lífeyri.

10. gr.

Skilyrði bóta.

Heimilt er að greiða lífeyrisþega uppbót á lífeyri vegna kostnaðar sem ekki fæst greiddur eða bættur með öðrum hætti ef sýnt þykir að hann geti ekki framfleytt sér án þess, sbr. 1. mgr. 9. gr. laga nr. 99/2007. Við mat á því hvort lífeyrisþegi geti framfleytt sér án uppbótar skal taka tillit til eigna og tekna.

Uppbót á lífeyri er heimilt að greiða vegna:

  1. Umönnunarkostnaðar, sem heimilishjálp eða aðrir opinberir aðilar greiða ekki.
  2. Sjúkra- eða lyfjakostnaðar og kostnaðar vegna kaupa á heyrnartæki, sem sjúkra­tryggingar greiða ekki.
  3. Húsaleigukostnaðar, sem fellur utan húsaleigubóta.
  4. Vistunarkostnaðar á dvalarheimilum, stofnunum svo og sambýlum og áfanga­stöðum, sem fengið hafa starfsleyfi frá ráðuneyti eða reka sambærilega starfsemi.
  5. Rafmagnskostnaðar vegna súrefnissíunotkunar.

11. gr.

Hámark uppbóta.

Hámark uppbótar skal vera sem hér segir:

  1. 90% af lífeyri til þeirra lífeyrisþega sem eru í hjúskap eða óvígðri sambúð.
  2. 70% af lífeyri til þeirra lífeyrisþega sem fá greidda heimilisuppbót.
  3. 120% af lífeyri til þeirra lífeyrisþega sem eru einhleypir og njóta umönnunar.

Þrátt fyrir 1. mgr. er heimilt að greiða einhleypum lífeyrisþega, sem nýtur umönnunar og getur sýnt fram á verulegan kostnað skv. 10. gr., allt að 140% uppbót á lífeyri hans.

Heimilt er að greiða lífeyrisþega, sem nýtur uppbótar skv. 2. og 3. tl. 10. gr., allt að 50% uppbót á lífeyri hans.

Með lífeyri í 1.-3. mgr. er átt við óskerta fjárhæð ellilífeyris skv. 1. mgr. 17. gr. eða örorkulífeyris skv. 4. mgr. 18. gr. laga nr. 100/2007, eins og hún er ákveðin á hverjum tíma.

12. gr.

Tekju- og eignamörk.

Uppbætur á lífeyri skulu aldrei greiddar til lífeyrisþega sem á eignir í peningum eða verð­bréfum yfir 4.000.000 kr. eða hefur heildartekjur yfir 2.400.000 kr. á ári.

13. gr.

Endurskoðun réttinda.

Ákvarðanir um greiðslu uppbóta á lífeyri skulu að jafnaði vera tímabundnar. Trygginga­stofnun ríkisins skal endurskoða reglulega hvort skilyrði fyrir greiðslum séu upp­fyllt og fjárhæðir greiðslna. Séu gögn ekki tiltæk er heimilt að fara þess á leit við bóta­þega að hann skili gögnum til staðfestingar því að skilyrði til áframhaldandi greiðslu upp­bótar séu fyrir hendi.

IV. KAFLI

Sérstök uppbót til framfærslu.

14. gr.

Skilyrði bóta.

Heimilt er að greiða lífeyrisþega sérstaka uppbót vegna framfærslu ef sýnt þykir að hann geti ekki framfleytt sér án þess, sbr. 2. mgr. 9. gr. laga nr. 99/2007 um félagslega aðstoð.

Við mat á því hvort lífeyrisþegi sem fær greidda heimilisuppbót geti framfleytt sér án sérstakrar uppbótar skal miða við að heildartekjur, sbr. 5. gr., séu undir 180.000 kr. á mánuði. Við mat á því hvort lífeyrisþegi sem ekki fær greidda heimilisuppbót geti framfleytt sér án sérstakrar uppbótar skal miða við að heildartekjur, sbr. 5. gr., séu undir 153.500 kr. á mánuði.

15. gr.

Útreikningur bóta.

Fjárhæð sérstakrar uppbótar skal nema mismun fjárhæða skv. 2. mgr. 14. gr. og heildar­tekna eins og þær eru skilgreindar í 5. gr. reglugerðar þessarar. Reynist heildar­tekjur jafnháar eða hærri en fjárhæðir samkvæmt 2. mgr. 14. gr. greiðist ekki sérstök uppbót.

Til grundvallar útreikningi á fjárhæð sérstakrar uppbótar hvers mánaðar skal leggja 1/12 af áætluðum heildartekjum almanaksárs. Þegar heimild til greiðslu uppbótar nær aðeins til hluta úr ári skal þó miða útreikning hennar við þær tekjur sem áætlað er að aflað verði eftir að heimild til greiðslu myndaðist.

Fjárhæð sérstakrar uppbótar greiðist í samræmi við búsetu hér á landi, sbr. 1. mgr. 17. gr. og 4. mgr. 18. gr. laga nr. 100/2007 um almannatryggingar.

V. KAFLI

Gildistaka.

16. gr.

Reglugerð þessi, sem sett er með stoð í 5. mgr. 9. gr., sbr. 14. gr. laga nr. 99/2007 um félagslega aðstoð, með síðari breytingum, og 70. gr. laga nr. 100/2007 um almanna­tryggingar, með síðari breytingum, öðlast gildi 1. janúar 2010. Frá sama tíma falla úr gildi reglugerð nr. 595/1997, um heimilisuppbót og frekari uppbætur samkvæmt lögum um félagslega aðstoð, með síðari breytingum og reglugerð nr. 878/2008, um sérstaka uppbót til framfærslu lífeyrisþega, með síðari breytingu.

Félags- og tryggingamálaráðuneytinu, 22. desember 2009.

Árni Páll Árnason.

Ágúst Þór Sigurðsson.




Þetta vefsvæði byggir á Eplica