REGLUGERĐ

um sérstaka íslenskukennslu í framhaldsskólum.

 

1. gr.

                Eftirtaldir nemendur í framhaldsskólum eiga rétt á sérstakri kennslu í íslensku:

                a.             Nemendur er hafa annađ móđurmál en íslensku og hafa fasta búsetu hér á landi.

                b.             Íslenskir nemendur sem dvaliđ hafa langdvölum erlendis og hafa litla kunnáttu í íslenskri tungu ađ mati skóla.

                c.             Heyrnarlausir nemendur.

                d.             Heyrandi börn heyrnarlausra foreldra.

 

2. gr.

                Markmiđ sérstakrar íslenskukennslu er ađ nemendur verđi fćrir um ađ skilja og nota íslenskt mál, stunda nám í íslenskum framhaldsskóla og taka ţátt í íslensku samfélagi.

                Í ađalnámskrá skal gera grein fyrir markmiđum og skipulagi kennslunnar međ tilliti til ţarfa námshópa samkvćmt 1. grein. Viđ skipulagningu kennslunnar skal taka miđ af skyldleika móđurmáls nemanda viđ íslensku og kunnáttu hans í tungumálinu.

                Námsmat nemenda samkvćmt 1. gr. skal taka miđ af ţeirri sérstöku kennslu sem veitt er. Menntamálaráđherra er heimilt ađ veita ţessum nemendum undanţágu frá ţví ađ ţreyta samrćmt lokapróf í íslensku.

 

3. gr.

                Menntamálaráđherra getur heimilađ framhaldsskóla ađ stofna til sérstaks grunnnáms í íslensku fyrir nemendur međ annađ móđurmál en íslensku, einkum ćtlađ nemendum sem hafa mjög takmarkađa kunnáttu í málum. Miđa skal námiđ ađ ţví ađ treysta kunnáttu nemenda í íslensku og efla skilning ţeirra á hugtökum í námsgreinum til undirbúnings námi á námsbrautum framhaldsskóla.

 

4. gr.

                Reglugerđ ţessi er sett samkvćmt heimild í 20. gr. laga nr. 80/1996 um framhaldsskóla og tekur ţegar gildi.

 

Menntamálaráđuneytinu, 16. maí 1997.

 

Björn Bjarnason.

Guđríđur Sigurđardóttir.