Leita
Hreinsa Um leit

Samgönguráðuneyti

310/1968

Hafnarreglugerð fyrir Norðurfjarðarhöfn.

I. KAFLI

Takmörk hafnarinnar.

1. gr.

Norðurfjarðarhöfn tekur yfir Norðurfjörð innan línu, sem hugsast dregin úr Bergistanga norðanmegin fjarðarins í Urðarnes sunnan fjarðarins.

 

II. KAFLI

Stjórn hafnarinnar.

 

2. gr.

Gjöld þau, sem ákveðin eru í reglugerð þessari, skulu renna í hafnarsjóð Norðurfjarðarhafnar og skal honum varið til greiðslu kostnaðar við rekstur hafnarinnar, til þess að gera umbætur á höfninni, til byggingar mannvirkja, er höfninni tilheyra. Hafnarnefnd Norðurfjarðarhafnar skipa þrír menn, sem hreppsnefnd Árneshrepps kýs til fjögurra ára í senn. Hafnarnefnd hefur á hendi innheimtu hafnargjalda og reikningsskil fyrir hafnarsjóð. Kosning í hafnarnefnd skal jafnan fylgja hreppsnefndarkosningum.

Hafnarnefnd skal sjá um, að reglugerð þessari sé hlýtt og stjórna hafnarsjóðnum með eftirliti hreppsnefndar.

Hreppsnefnd veitir fé úr sjóðnum til umræddra framkvæmda eftir tillögum hafnarnefndar, og ber ábyrgð á sjóðnum sem öðrum eignum hreppsins.

Reikningur hafnarsjóðs skal fylgja sveitarsjóðsreikningum og endurskoðast og úrskurðast ásamt þeim.

 

3. gr.

Öll gjöld samkvæmt reglugerð þessari má innheimta með lögtaki.

 III. KAFLI

Um almenna reglu.

 

4. gr.

Hafnarnefnd sér um, að gætt sé almennrar reglu á höfninni og við hana. Er öllum skylt að hlýða boði og banni tafarlaust og enn fremur þeirra starfsmanna, sem hún setur til þess að gæta reglu.

 

5. gr.

Skylt er að gæta allrar varúðar í meðferð elds og ljósa í skipum á höfninni. skipum, sem flytja eldfim efni, má ekki kveikja eld eða ljós, nema í eldavél skipsins og á ljóskerum. Tóbaksreykingar eru bannaðar á því svæði, sem unnið er af fermingu þeirra eða affermingu.

 

6. gr.

Seglfestu eða öðru, sem valdið getur skemmdum, má hvorki kasta úti á höfninni, og seglfestu má hvergi taka innan tal:marka hafnarinnar, nema með leyfi hafnarnefndar. Við höfnina má ekki gera nein hafnarmannvirki, né breyta eða auka við þau, sem nú eru, og ekki heldur fylla upp né dýpka út frá landi, nema leyfi hafnarnefndar komi til, og gildir leyfið aðeins til eins árs, sé það látið ónotað.

 

IV. KAFLI

Um legu skipa og umferð þeirra í höfninni.

 

7. gr.

Fiskiskip, og önnur skip, sem ferma ekkí né afferma, mega aldrei leggjast svo á höfnina, að tálmi fermingu annarra skipa og skulu þau í hvert skipti skyld að hlýða boði hafnarnefndar eða umboðsmanns hennar um það, hvar þau skuli leggjast. Aldrei mega slík skip liggja svo nærri bryggjum, að ekki sé nægilegt rými fyrir önnur skip að komast að og frá.

Skipum eða bátum má ekki leggja svo, að það hindri eða tefji umferð um höfnina.

Skip eða bátar mega aldrei leggja svo frá sér strengi eða aðrar festar, að það tálmi umferð. Festar skipa má aldrei leggja yfir alfaraleið.

 

V. KAFLI

Um lestagjöld.

 

8. gr.

a. Skip, sem eru eign búsettra manna við hafnarsvæðið eða skrásett þar og ekki eru í millilandasiglingum, svo og skip, sem leggja upp afla til vinnslu á Norðurfirði, skulu greiða lestargjald einu sinni á ári, sem hér segir:

Vélbátar yfir 5 rúmlestir brúttó, greiði kr. 20.00 af hverri brúttórúmlest, þó ekkí yfir kr. 1000.00 árlega.

Vélbátar undir 5 rúmlestum greiði árlega gjald kr. 100.00.

 

b. Fiskiskip greiði kr. 1.00 af hverri nettórúmlest, þó ekki oftar en 5 sinnum á ári.

 

c. Innlend strandferðaskip greiði kr. 0.10 af hverri brúttórúmlest, nema farþegaskip Skipaútgerðar ríkisins, sem greiða þessi gjöld í tíu fyrstu skiptin á ári hverju.

 

d. Öll önnur skip, sem til hafnarinnar koma og hafa samband við land, greiði kr. 1.20 af hverri nettórúmlest, í hvert skipti, er þau koma á Norðurfjarðar. höfn.

 

e. Undanþegin greiðslu lestagjalds eru: Herskip, varðskip, björgunarskip, skemmtiferðaskip, rannsóknarskip og skip, sem leita neyðarhafnar. Sama gildir um skip, sem leita hafnarinnar til að setja á land sjúka menn eða látna.

 

VI. KAFLI

Um bryggjugjöld.

 

9. gr.

Hvert skip, sem leggst við bryggju eða að skipi, sem við hana liggur, skal greiða bryggjugjald af nettóstærð skipsins, talið í heilum rúmlestum, en brotum skal sleppt. Herskip og varðskip eru undanþegin bryggjugjaldi. Gjöldin greiðast sem hér segir:

 

a. Af öllum aðkomuskipum öðrum en herskipum og varðskipum, greiðist kr. 0.20 af nettórúmlest fyrir fyrsta sólarhring og kr. 0.15 fyrir hvern sólarhring eða brot úr sólarhring, sem fram yfir er.

 

b. Bátar og skip, heimilisföst í Árneshreppi, svo og skip, sem leggja þar upp afla til vinnslu, skulu greiða kr. kr. 8.00 af hverri brúttórúmlest, einu sinni á ári.

 

VII. KAFLI

Um vörugjald.

 

10. gr.

Vörugjald skal greiða til hafnarsjóðs af öllum vörum, svo og af skepnum, lifandi og dauðum, sem fermdar eru eða affermdar á höfninni, með þeim undantekningum, sem um getur í næstu grein.

 

11. gr.

Fyrir vörur, sem samkvæmt farmskrá skips eru ákveðnar til umhleðslu og eiga því ekki að leggjast í land, nema um stundarsakir, greiðist aðeins hálft gjald. Af vörum, sem settar eru á land og eiga að fara aftur með sama skipi, enda sé það ákveðið samkvæmt farmskránni, greiðist ekkert gjald.

 

12. gr.

Þessar vörur eru algerlega undanþegnar vörugjaldi:

 

a. Umbúðir, sem endursendar eru, enda sé þess getið á farmskránni.

 

b. Vistir og aðrar nauðsynjar til skipa og báta til eigin notkunar, sem fluttar eru úr landi.

 

c. Innlend mjólk og rjómi, sem flutt er til hafnarinnar.

 

d. Póstur og venjulegur farþegaflutningur.

 

e. Vörur og tæki til hafnarinnar.

 

f. Síld og annar sjávarafli, sem lagður er í land til verkunar, ef samið er sérstaklega um slík not af mannvirkjum hafnarinnar.

 

13. gr.

Vörugjald skal reikna eftir máli eða þyngd, með umbúðum, og af hverri sendingu sérstaklega. Brot úr gjaldeiningu telst sem heil gjaldeining. Fara skal eftir farmskrá skipa við útreikning vörugjalda. Skipstjóra eða afgreiðslumanni skips er skylt að láta gjaldkera hafnarinnar í té eftirrit af farmskrá. Sé engin farmskrá, skal skipstjóri eða formaður báts gefa drengskaparvottorð um vörumagn, sem fleyta hans hefur fermt eða affermt. Þyki hafnarstjóra ástæða til, getur hann, hvenær sem er, látið ákveða vörumagnið á þann hátt, sem hann telur hentugast. Reynist vörumagnið meira en upp var gefið, greiðir skipið kostnaðinn.

Séu fleiri en ein vörutegund í sendingu, skal reikna vörugjaldið eftir þeirri tegund, sem hæst gjald skal greiða af.

 

14. gr.

Vörur skal flokka til vörugjalds eftir því, sem vörugjaldskrá tiltekur, og gjaldið greiðist eins og þar segir.

 

VIII. KAFLI

Vörugjaldskrá.

 

15. gr.

Vörugjald skal greiða sem hér segir:

1. Kol, salt, sement pr. 100 kg                                              kr 2,50

2. Saltfiskur, verkaður og óverkaður, pr. 100 kg                    kr 2,50

3. Freðfiskur, pr. 100 kg                                                      kr 2,50

4. Síldarlýsi og annað lýsi, pr. 100 kg                                    kr 2,50

5. Freðsíld, pr. 100 kg                                                         kr 2,50

6. Fiski-, síldar- og fóðurmjöl, pr. 100 kg                               kr 2,50

7. Korn, mjölvörur, sykur, pr. 100 kg                                    kr 2,50

8. Tilbúinn áburður, pr. 100 kg                                             kr 2,50

9. Fuelolía, pr. 100 kg                                                          kr 3,50

10. Hráolía, steinolía, bensín, pr. 100 kg                                kr 3,50

11. Kjöt, pr. 100 kg                                                             kr 3,50

12. Fiskumbúðir, pr. 100 Kg                                                kr 3,50

13. Skreið, pr. 100 kg                                                          kr 3,50

14. Línur, önglar, net, nætur, pr. 100 kg                                 kr 4,00

15. Smurningsolíur, pr. 100 kg                                              kr 4,00

16. Málning, pr. 100 kg                                                        kr 6,00

17. Hreinlætisvörur, pr. 100 kg                                             kr 8,00

18. Kaffi, pr. 100 kg                                                            kr 12,00

19. Ávextir, pr. 100 kg                                                        kr 8,00

20. Rúðugler, pr. 100 kg                                                      kr 12,00

21. Vefnaðarvörur, pr. 100 kg                                             kr 20,00

22. Tóbak, pr. 100 kg                                                          kr 40,00

23. Timbur, pr. teningsfet                                                    kr 0,60

24. Tómar tunnur, pr. stk.                                                    kr 1,20

25. Saltsíld, pr. Tunnu                                                          kr 2,50

26. Aflagjald af síld og öðrum fiski, pr. 100 kg                      kr 0,80

27. Aðrar vörur, sem reiknast eftir þyngd, pr. 100 kg.                       kr 4,00

Minnsta gjald í hverjum flokki er kr. 2.50.

 

16. gr.

Víðtakandi greiðir vörugjald af vörum, sem koma til hafnarinnar, en sendandi af vörum, sem fluttar eru úr höfninni. Vörugjöld falla í gjalddaga áður en viðkomandi skip fer úr höfninni, nema annað hafi verið samið um við hafnarstjórn. Gjalddaga fyrir ársgjöld ákveður hafnarstjóri.

Hafnargjöld eru tryggð með lögveði í skipunum og gengur það veð fyrir samningsveðskuldum í tvö ár.

 

17. gr.

Gjald fyrir vörur þær, sem um ~etur í 16. gr. greiðir eigandi eða umboðsmaður hans á Norðurfirði, og hefur hafnarsjóður haldsrétt á vörunum þar til gjaldið er greitt.

Ef margir eiga vörur með sama skipi, skal afgreiðslumaður standa skil á greiðslunni. Ef skip eða bátur hefur ekkí farm Sinn skráðan, ber skipstjóri eða afgreiðslumaður ábyrgð á greiðslu vörugjaldsins.

Öll gjöld samkvæmt þessari reglugerð renna í hafnarsjóð Norðurfjarðarhafnar.

 

IX. KAFLI

Ýmis ákvæði.

 

18. gr.

Um skaðabótaskyldu fyrir skemmdir á höfninni, mannvirkjum hennar eða áhöldum fer eftir almennum reglum. Ef samningum verður ekki við komið um skaðabætur, skulu þær ákveðnar af 3 dómkvöddum, óvilhöllum mönnum. Hvorum aðila um sig er heimilt að krefjast yfirmats, en gera skal það áður en einn mánuður er liðinn frá því, að matsgerð fer fram.

Yfirmat skal framkvæmt af 5 dómkvöddum, óvilhöllum mönnum. Kostnað við yfirmat greiðir sá, er þess hefur krafist, ef matsupphæð verður eigi breytt meira en sem nemur 10% af hinni ákveðnu endurgjaldsupphæð. Að öðrum kosti greiðir hinn aðilinn kostnaðinn.

 

19. gr.

Enginn, sem bakað hefur sér refsingu eða skaðabótaskyldu fyrir brot á reglugerð þessari, má fara burt úr höfninni, meðan má1 hans er óútkljáð, nema hann setji tryggingu, er hafnarstjóri tekur gilda.

 

20. gr.

Enginn skipstjóri getur vænst að fá afgreiðslu hjá lögreglustjóra eða umboðsmanni hans, nema að hann sanni með vottorði frá hafnarstjóra, að hann hafi greitt gjöld þau, er innheimtumaður hafnarinnar á að innheimta, svo og sektir og skaðabætur, ef um slíkt er að ræða, er hann á að greiða.

 

21. gr.

Hverja þá skipun, er samkvæmt reglugerð þessari má gefa skipi, skal gefa stýrimanni, ef skipstjóri er ekki á skipi og ekki heldur umboðsmaður hans. Ef stýrimaður eða stýrimenn eru einnig fjarverandi, má gefa einhverjum öðrum af skipshöfninni skipunina, og er það jafngilt og skipstjóri hefði fengið hana sjálfur.

 

22. gr.

Brot gegn reglugerð þessari varða sektum, allt að kr. 100 000.00, nema þyngri refsing liggi fyrir samkvæmt lögum.

Sektirnar renna í hafnarsjóð Norðurfjarðarhafnar.

 

23. gr.

Með má1 út af brotum á reglugerð þessari skal fara að hætti opinberra mála.

 

Reglugerð þessi, sem sett er samkvæmt hafnalögum nr. 48 29. apríl 1967, staðfestist hér með til að öðlast þegar gildi og birtist til eftirbreytni öllum þeim, sem hlut eiga að máli.

 

Samgöngumálaráðuneytið. 3. desember 1968.

 

Eggert G. Þorsteinsson.

Kristinn Gunnarsson.

 




Þetta vefsvæði byggir á Eplica