I. KAFLI
Markmið, gildissvið o.fl.
Markmið.
1. gr.
1.1 Markmið reglugerðar
þessarar er að tryggja rétta meðhöndlun spilliefna þannig að þau valdi ekki
mengun.
Gildissvið.
2. gr.
2.1 Reglugerð þessi
gildir um meðhöndlun spilliefna og skráningu. Reglugerðin gildir um
atvinnurekstur hér á landi og í mengunarlögsögunni. Ákvæði reglugerðarinnar
gilda um athafnir einstaklinga eins og við getur átt.
Skilgreiningar.
3. gr.
3.1 Atvinnurekstur
er hvers konar starfsemi og framkvæmdir.
3.2 Eftirlit er
athugun á ferli eða starfsemi til að ákvarða samræmi þeirra við tilteknar
kröfur.
3.3 Eftirlitsaðilar
eru viðkomandi heilbrigðisnefnd og Hollustuvernd ríkisins og einnig faggiltir
skoðunaraðilar sem starfa samkvæmt reglugerð þessari með takmarkaðar heimildir
í samræmi við 24. gr. laga nr. 7/1998 um hollustuhætti og mengunarvarnir.
3.4 Endurnýtingarstöð
er atvinnurekstur þar sem endurnýting fer fram.
3.5 Meðhöndlun
spilliefna er söfnun, geymsla, flokkun, flutningur, endurnotkun,
endurnýting, pökkun og förgun þeirra, þ.m.t. eftirlit með slíkri starfsemi og
umsjón með förgunarstöðvum eftir að þeim hefur verið lokað.
Flokkun er aðgreining
úrgangstegunda til þess að hægt sé að endurnýta úrgangsefni og koma þeim
úrgangi sem ekki nýtist til viðeigandi förgunar.
Flutningur er það ferli þegar
úrgangur frá einstaklingum og lögaðilum er fluttur í atvinnuskyni til
flokkunar, endurnotkunar, endurnýtingar eða förgunar.
Endurnotkun er notkun úrgangs sem
ekki hefur verið beittur aðferðum sem fram koma í V. viðauka í reglugerð um
skrá yfir spilliefni og annan úrgang.
Endurnýting er hvers konar nýting
úrgangs, önnur en endurnotkun, sjá nánar V. viðauka reglugerðar um skrá yfir
spilliefni og annan úrgang.
Förgun er aðgerð eða ferli
þegar úrgangi er umbreytt og komið fyrir varanlega, sjá nánar aðferðir í IV.
viðauka reglugerðar um skrá yfir spilliefni og annan úrgang.
Pökkun er þegar úrgangur er
settur í umbúðir til að gera hann flutningshæfan og/eða til að geyma í lengri
eða skemmri tíma.
3.6 Mengun er
þegar örverur, efni og efnasambönd og eðlisfræðilegir þættir valda óæskilegum
og skaðlegum áhrifum á heilsufar almennings, röskun lífríkis eða óhreinkun
lofts, láðs eða lagar. Mengun tekur einnig til ólyktar, hávaða, titrings,
geislunar og varmaflæðis og ýmissa óæskilegra eðlisfræðilegra þátta.
3.7 Mengunarvarnaeftirlit
er eftirlit með þeim þáttum sem eiga að fyrirbyggja eða draga úr mengun lofts,
láðs eða lagar, eftirlit með eiturefnum og hættulegum efnum og fræðsla um þessi
mál. Vöktun umhverfisins telst til mengunarvarnaeftirlits.
3.8 Móttökustöð er
staður og aðstaða þar sem tekið er við úrgangi til lengri eða skemmri geymslu,
umhleðslu, flokkunar eða annarrar meðhöndlunar. Þaðan fer úrgangur til förgunar
eða nýtingar, eða honum er fargað á staðnum.
Undir móttökustöð falla:
Flokkunarmiðstöðvar sem eru staðir þar sem
tekið er við úrgangi sem er safnað saman kerfisbundið til flokkunar til
endurnýtingar og/eða til förgunar. Staðurinn þjónar að jafnaði fleiri en einu
sveitarfélagi.
Urðunarstaðir eru þrenns konar:
a. urðun úrgangs án
spilliefna, þ.e. fyrir neyslu- og framleiðsluúrgang og úrgang sem hefur svipaða
eiginleika,
b. urðun spilliefna,
c. urðun óvirks úrgangs.
Brennslustöðvar fyrir úrgang í samræmi
við reglugerðir þar að lútandi.
3.9 Spilliefni er
úrgangur sem merktur er með stjörnu * í I. viðauka með reglugerð um skrá yfir
spilliefni og annan úrgang og einnig annar úrgangur sem hefur einn eða fleiri
eiginleika sem tilteknir eru í III. viðauka með tilvitnaðri reglugerð.
3.10 Söfnunarstöð
(gámastöð) er staður og aðstaða þar sem tekið er við úrgangi frá almenningi
og/eða smærri fyrirtækjum. Þaðan fer hann til endurnotkunar, endurnýtingar eða er fluttur til
móttökustöðva.
3.11 Úrgangur er
hvers kyns efni eða hlutir sem einstaklingar eða lögaðilar ákveða að losa sig
við eða er gert að losa sig við á tiltekinn hátt.
Tegundir úrgangs
flokkaðar eftir eiginleikum eru t.d.:
Úrgangur án spilliefna sem er úrgangur frá
heimilum og atvinnurekstri sem hefur svipaða eiginleika og gerð og
heimilisúrgangur, t.d. matarleifar og umbúðir, og úrgangur sem fellur til við
framleiðslu, verslun og þjónustu, t.d. pappír, timbur o.þ.h.,
Spilliefni, sbr. skilgreiningu í 9.
mgr.,
Óvirkur úrgangur er úrgangur sem breytist
ekki verulega líf-, efna- eða eðlisfræðilega, t.d. múrbrot, gler og uppmokstur.
II. KAFLI
Umsjón.
Hlutverk Hollustuverndar
ríkisins og heilbrigðisnefnda.
4. gr.
4.1 Heilbrigðisnefndum,
undir yfirumsjón Hollustuverndar ríkisins, og Hollustuvernd ríkisins ber að sjá
um að ákvæðum reglugerðarinnar sé framfylgt.
III. KAFLI
Meginreglur.
Meðhöndlun spilliefna.
5. gr.
5.1 Draga skal eins og
unnt er úr myndun spilliefna. Stuðla ber að endurnotkun og endurnýtingu.
5.2 Viðkomandi
sveitarstjórnir leggja til og sjá um að rekin sé söfnunarstöð og/eða
móttökustöð fyrir spilliefni eða tryggja á annan hátt greiðan aðgang fyrir
skilum spilliefna.
5.3 Spilliefni skal
flytja til söfnunar- og móttökustöðva sem hafa fengið starfsleyfi til að
meðhöndla spilliefni.
5.4 Viðkomandi
sveitarstjórnir bera ábyrgð á því að spilliefnum sem þær taka á móti sé komið í
endurnýtingu eða þeim fargað í samræmi við reglur þar að lútandi.
5.5 Viðkomandi
heilbrigðisnefnd er heimilt að samþykkja takmörkun á meðhöndlun spilliefna til
að tryggja framkvæmd reglugerðar þessarar, t.a.m. á vatnsverndarsvæðum.
Spilliefni og annar
úrgangur.
6. gr.
6.1 Spilliefnum má ekki
blanda saman við annan úrgang. Einstökum tegundum spilliefna skal auk þess
halda aðgreindum. Aðgreina skal spilliefnablöndur þar sem kostur er og þar sem
slíkt hefur ekki í för með sér óhóflegan kostnað.
6.2 Hollustuvernd
ríkisins er heimilt að leyfa að spilliefnum sé blandað saman við annan úrgang
eða efni, einkum ef það er gert til að auka öryggi við förgun eða endurnýtingu
og á þann hátt að það samrýmist kröfum um mengunarvarnir. Hollustuvernd ríkisins skal upplýsa
hlutaðeigandi heilbrigðisnefnd um veitta heimild.
Flokkun og mat á
eiginleikum úrgangs.
7. gr.
7.1 Hollustuvernd
ríkisins getur ákveðið, ef hagsmunir vegna hollustu eða umhverfis krefjast
þess, að annar úrgangur en tilgreindur er í I. viðauka með reglugerð, um skrá
yfir spilliefni og annan úrgang, flokkist sem spilliefni, enda hafi úrgangurinn
einn eða fleiri eiginleika sem gera hann hættulegan, sbr. III. viðauka í
tilvitnaðri reglugerð. Stofnunin skal
upplýsa heilbrigðisnefndir um ákvarðanir sínar.
7.2 Hollustuvernd
ríkisins er heimilt að ákveða að ákveðinn úrgangur flokkist ekki sem spilliefni
enda hafi úrgangshafi sýnt fram á að hann hafi ekki hættulega eiginleika, sbr.
III. viðauka í reglugerð um skrá yfir spilliefni og annan úrgang. Stofnunin skal upplýsa hlutaðeigandi
heilbrigðisnefnd um málið.
7.3 Við mat samkvæmt 1.
og 2. mgr. ber að styðjast við reglugerð um flokkun, merkingu og meðferð
eiturefna, hættulegra efna og vörutegunda sem innihalda slík efni þegar við á.
Umbúðir og merking
þeirra.
8. gr.
8.1 Umbúðir spilliefna
skal merkja á viðeigandi hátt. Á umbúðunum skulu a.m.k. koma fram upplýsingar
um hættulega eiginleika, efnaflokka og magn úrgangsins. Eingöngu skal nota
traustar umbúðir sem henta viðkomandi efnum. Spilliefni skulu geymd þannig að
ekki sé hætta á mengun umhverfisins eða skaðlegum áhrifum á fólk eða dýr. Gæta
skal að ákvæðum laga um aðbúnað, hollustuhætti og öryggi á vinnustöðum.
Afhending spilliefna til
móttökustöðva eða söfnunarstöðva.
9. gr.
9.1 Þeir sem bera ábyrgð
á atvinnurekstri sem ekki er starfsleyfisskyldur þar sem spilliefni verða til
eða hafa undir höndum spilliefni skulu eins fljótt og unnt er koma þeim til
viðurkenndrar söfnunar- eða móttökustöðvar.
Starfsleyfisskylda.
10. gr.
10.1 Atvinnurekstur sem
sér um einstaka þætti meðhöndlunar spilliefna skal hafa starfsleyfi.
10.2 Atvinnurekstri þar
sem spilliefni falla til í minna magni árlega en að neðan greinir er sjálfum
heimilt að flytja spilliefnin, án starfsleyfis, til söfnunar- eða
móttökustöðva:
a. 400 l af olíuúrgangi
eða
b. 100 l af
leysiefnaúrgangi eða
c. 100 l af málningar- og
lakkúrgangi eða
d. samtals 50 kg af öðrum
spilliefnum (að undanteknum PCB, PCT og sýaníð úrgangi).
Skrásetning og
flutningur.
11. gr.
11.1 Aðili með
starfsleyfisskyldan atvinnurekstur, sem stundar starfsemi þar sem spilliefni
myndast, skal halda skrár um magn og gerð efnanna og tilgreina til hvaða
söfnunar- og/eða móttökustöðvar þau eru flutt og af hverjum. Fargi eða endurnýti aðili með
starfsleyfisskyldan atvinnurekstur spilliefni sem myndast hjá honum skal hann
halda skrá yfir það.
11.2 Þeim sem láta flytja
spilliefni innanlands er skylt að láta fylgja með farminum, eftir því sem við
á, upplýsingar um hættulega eiginleika, efnaflokka og magn úrgangsins ásamt
upplýsingum um sendingar- og móttökuaðila, sbr. einnig reglugerð um flutning á
hættulegum farmi.
11.3 Þeir sem flytja
spilliefni innanlands eða sjá einungis um söfnun og geymslu skulu halda skrár
um uppruna þeirra, gerð og áfangastað ásamt upplýsingum um magn og
dagsetningu.
11.4 Móttöku- og
endurnýtingarstöðvar skulu halda skrár um uppruna spilliefna og áfangastað
ásamt upplýsingum um magn, gerð, vinnsluaðferðir og dagsetningu.
11.5 Allar færslur skulu
varðveittar í a.m.k. 5 ár og skulu eftirlitsaðilar hafa aðgang að þeim.
11.6 Þeir sem sjá um
endurnýtingu eða förgun spilliefna eða senda spilliefni til annarra landa skulu
eigi síðar en 1. mars ár hvert senda Hollustuvernd ríkisins skrá yfir móttöku,
meðferð, förgun og útflutning spilliefna almanaksárið á undan, sbr. reglugerð
um umsjón og eftirlit með flutningi úrgangs innan, til og út af EES-svæðinu og
tilkynningarskyldu þessara aðila.
Neyðartilvik -
yfirvofandi hætta.
12. gr.
12.1 Í neyðartilvikum eða
vegna yfirvofandi hættu getur Hollustuvernd ríkisins heimilað meðhöndlun
spilliefna með öðrum hætti en greinir í reglugerð þessari til að afstýra
hugsanlegri hættu á skaðlegum áhrifum á umhverfi eða heilsu manna.
12.2 Í neyðartilvikum
hafa fyrirtæki sem sjá um meðhöndlun spilliefna einnig heimild til þess að
grípa til viðeigandi ráðstafana til þess að afstýra hættu. Viðkomandi
eftirlitsaðila skal tafarlaust tilkynnt um slíkar ráðstafanir.
IV. KAFLI
Ýmis ákvæði.
13. gr.
13.1 Um áætlanir og
skýrslugerð er fjallað í reglugerð um úrgang.
V. KAFLI
Aðgangur að upplýsingum,
þvingunarúrræði, viðurlög o.fl.
Aðgangur að upplýsingum.
14. gr.
14.1 Um aðgang að
upplýsingum fer samkvæmt lögum um upplýsingamiðlun og aðgang að upplýsingum um
umhverfismál nr. 21/1993, upplýsingalögum nr. 50/1996 og lögum um hollustuhætti
og mengunarvarnir nr. 7/1998.
Þagnarskylda
eftirlitsaðila.
15. gr.
15.1 Eftirlitsaðilar og
aðrir sem starfa samkvæmt ákvæðum reglugerðar þessarar eru bundnir þagnarskyldu
um atriði sem varða framleiðslu- og verslunarleynd. Sama gildir um atriði sem
þeir fá vitneskju um og leynt skulu fara samkvæmt lögum eða eðli máls.
Þagnarskyldan helst þótt látið sé af starfi.
15.2 Upplýsingar og
tilkynningar eftirlitsaðila til fjölmiðla skulu vera efnislega rökstuddar og
þess gætt að einstakar atvinnugreinar, stofnanir eða fyrirtæki bíði ekki tjón
og álitshnekki að óþörfu.
Valdsvið og
þvingunarúrræði.
16. gr.
16.1 Til að knýja á um
ráðstafanir samkvæmt reglugerð þessari skal fylgja þeim þvingunarúrræðum sem
mælt er fyrir um í IX. kafla reglugerðar um mengunarvarnaeftirlit þegar við
á. Annars gilda ákvæði VI. kafla laga um
hollustuhætti og mengunarvarnir nr. 7/1998 um valdsvið og þvingunarúrræði.
Viðurlög.
17. gr.
17.1 Brot gegn ákvæðum
reglugerðar þessarar varða sektum hvort sem þau eru framin af ásetningi eða
stórfelldu gáleysi. Sé um stórfelld eða ítrekuð ásetningsbrot að ræða skulu þau
að auki varða fangelsi allt að fjórum árum.
17.2 Sektir má ákvarða
lögaðila þó að sök verði ekki sönnuð á fyrirsvarsmenn eða starfsmenn hans eða
aðra þá einstaklinga sem í þágu hans starfa, enda hafi brotið orðið eða getað
orðið til hagsbóta fyrir lögaðilann.
VI. KAFLI
Lagastoð, gildistaka o.fl.
18. gr.
18.1 Reglugerð þessi er
sett samkvæmt ákvæðum 5. gr. laga nr. 7/1998, um hollustuhætti og
mengunarvarnir, og að höfðu samráði við Samband íslenskra sveitarfélaga hvað
varðar skyldur sveitarfélaga, sbr. ákvæði 3. mgr. 9. gr. laganna
18.2 Reglugerðin er sett
með hliðsjón af tölul. 32a, 32aa og 32ab, XX. viðauka EES-samningsins
(tilskipun 91/689/EBE, sbr. tilskipun 94/31/EB, og ákvörðun 94/904/EB).
18.3 Reglugerðin öðlast
gildi við birtingu.
Umhverfisráðuneytinu, 29.
október 1999.
Siv Friðleifsdóttir.
Magnús Jóhannesson.
Word útgáfa af reglugerð