REGLUGERŠ

um menntun, réttindi og skyldur talmeinafręšinga.

 

1. gr.

       Rétt til žess aš kalla sig talmeinafręšing og starfa sem slķkur hefur sį einn, sem til žess hefur leyfi heilbrigšismįlarįšherra.

 

2. gr.

       Leyfi samkvęmt 1. gr. mį veita žeim ķslenskum rķkisborgurum, sem lokiš hafa prófi eftir aš minnsta kosti 3ja įra nįm ķ talmeinafręši viš hįskóla, sem heilbrigšisrįšuneytiš višurkennir og jafnframt eru višurkenndir af heilbrigšisstjórn žess lands, žar sem nįmiš er stundaš. Ennfremur skulu umsękjendur hafa lokiš 6 mįnaša verklegri žjįlfun undir leišsögn talmeinafręšings.

 

3. gr.

       Heimilt er aš veita erlendum rķkisborgurum takmarkaš og/eša tķmabundiš leyfi, enda uppfylli žeir skilorš annarrar greinar aš öšru leyti og sanni kunnįttu sķna ķ tölušu og ritušu ķslensku mįli.

 

4. gr.

       Įšur en leyfi er veitt samkvęmt 2. og 3. gr. skal leita umsagnar landlęknis og yfirlęknis Heyrnar- og talmeinastöšvar Ķslands.

 

5. gr.

            Starfssviš talmeinafręšinga er viš greiningu, mešhöndlun og rannsóknir talmeina. Starfsvettvangur talmeinafręšinga er į heilbrigšisstofnunum, ķ skólum og eigin stofum. Žeir starfa į eigin įbyrgš en žó eingöngu samkvęmt tilvķsun og ķ samrįši viš lękni sé um aš ręša mešferš ķ lękninga-, rannsókna- eša endurhęfingarskyni.

 

6. gr.

       Óheimilt er aš rįša sem talmeinafręšinga ašra en žį, sem hafa starfsleyfi samkvęmt reglugerš žessari.

 

7. gr.

       Talmeinafręšingi er heimilt aš hafa sér til ašstošar fólk, sem įvallt skal starfa į įbyrgš og undir handleišslu hans. Ašstošarfólk žetta hefur ekki heimild til žess aš taka aš sér sjįlfstęš verkefni į neinu sviši, sem undir talmeinafręšing fellur.

 

8. gr.

       Talmeinafręšingi er skylt aš gęta žagmęlsku um atriši, sem hann fęr vitneskju um ķ starfi og leynt skulu fara samkvęmt lögum eša ešli mįls. Sama žagnarskylda gildir um starfsfólk žaš, sem talmeinafręšingur kann aš hafa ķ starfi. Žagnarskyldan helst žótt viškomandi lįti af störfum.

 

9. gr.

       Talmeinafręšingi ber aš žekkja skyldur sķnar, višhalda žekkingu sinni og tileinka sér nżjungar er varša starfiš.

 

10. gr.

Talmeinafręšingi er skylt aš halda skżrslur um žį, er leita til hans ķ samręmi viš fyrirmęli landlęknis.

 

11. gr.

       Verši landlęknir žess var, aš talmeinafręšingur vanrękir skyldur sķnar, fer śt fyrir verksviš sitt eša brżtur ķ bįga viš fyrirmęli laga eša heilbrigšisyfirvalda skal hann įminna viškomandi. Nś kemur įminning ekki aš haldi og ber žį landlękni aš leggja mįliš fyrir rįšherra. Getur žį rįšherra śrskuršaš, aš viškomandi skuli sviptur starfsleyfi, en skjóta mį žeim śrskurši til dómstóla.

 

12. gr.

       Um talmeinafręšinga gilda aš öšru leyti og eftir žvķ sem viš getur įtt, reglur laga um lękningaleyfi, réttindi og skyldur lękna og annarra, er lękningaleyfi hafa og um skottulękningar.

       Reglur laga um žessi efni gilda um refsingu vegna brota talmeinafręšinga og um sviptingu og um endurveitingu starfsleyfa.

       Meš mįl śt af brotum gegn reglugerš žessari skal fariš aš hętti opinberra mįla.

 

13. gr.

       Reglugerš žessi, sem sett er samkvęmt lögum nr. 24/1985, um starfsheiti og starfsréttindi heilbrigšisstétta, öšlast gildi žegar viš birtingu.

 

Įkvęši til brįšabirgša.

       Heilbrigšisrįšherra er heimilt til 31. desember 1988 aš vķkja frį skilyršum 2. gr. žegar ķ hlut eiga umsękjendur sem hafa menntun į žessu sviši, žótt hśn jafngildi ekki žeim kröfum sem fram koma ķ 2. gr., enda séu žeir ķ starfi sem talmeinafręšingar viš gildistöku reglugeršarinnar og hafi starfaš sem slķkir samfellt sķšustu 3 įr fyrir gildistöku.

       Ašeins mį žó veita slķk leyfi aš landlęknir og yfirlęknir Heyrnar- og talmeinastöšvar Ķslands męli meš leyfisveitingu.

 

Heilbrigšis- og tryggingamįlarįšuneytiš, 21. desember 1987.

 

Gušmundur Bjarnason.

                                                  Ingimar Siguršsson