Reglugerđ

um rannsókn og saksókn efnahagsbrota.

1.gr.

            Efnahagsbrotadeild ríkislögreglustjóra annast rannsókn efnahagsbrota og saksókn ţeirra í hérađi.

            Deildin getur tekiđ viđ málum á sínu sviđi frá stađarlögreglu, en einnig hafiđ rannsókn ađ eigin frumkvćđi.

            Í fyrirsvari deildarinnar er saksóknari, sem annast međferđ mála í umbođi ríkislögreglustjóra.

            Ríkissaksóknari getur gefiđ saksóknara fyrirmćli um einstök mál, kveđiđ á um rannsókn máls, mćlt fyrir um framkvćmd ranndóknar og fylgst međ henni.

2.gr.

            Ríkislögreglustjóri höfđar opinber mál sem efnahagsbrotadeildin rannsakar, önnur en ţau sem ríkissaksóknari höfđar samkvćmt 27. gr. laga um međferđ opinberra mála, og flytur ţau í hérađi. Ríkislögreglustjóri getur faliđ vararíkilögreglustjóra, saksóknara og löglćrđum fulltrúum sínum flutning mála fyrir hérađi.

3.gr.

            Efnahagsbrotadeildin annast rannsókn alvarlegra brota á 247. - 250. gr., 253., 254. gr. og XXVII. kafla almennra hegningarlaga. Deildin annast jafnframt rannsókn brota á skattalögum, tollalögum (tollsvik), lögum sem varđa gjaldeyrismál, verđlagsmál, verđbréfa- og lánsviđskipti, umhverfisvernd, vinnuvernd og stjórn fiskveiđa, svo og rannsókn annarra refsiverđrar háttsemi í hagnađarskyni, sem fer fram kerfisbundiđ og reglulega í annars löglegri atvinnustarfsemi lögađila eđa einstaklinga. Nú ţykir mál samkvćmt 2. málsl. smávćgilegt og getur ríkislögreglustjóri ţá, ef hann telur ţađ hagfelldara, ákveđiđ ađ hlutađeigandi lögreglustjóri fari međ rannsókn ţess.

            Nú er vafi um hvort mál skuli rannsakađ af hálfu efnahagsbrotadeildar eđa lögreglustjóra og ákveđur ríkislögreglustjóri ţá hvernig međ skuli fara. Viđ ákvörđunina skal sérstaklega tekiđ tillit til eftirfarandi atriđa:

1. umfangs rannsóknar og hversu margslungiđ mál er,
2. verđmćta eđa fjármuna, sem rannsókn lýtur ađ,
3. hvort mál eđa viđskipti, sem rannsókn lýtur ađ, tengist öđru landi,
4. hvort um er ađ rćđa brotastarfsemi í atvinnurekstri eđa ađra skipulagđa brotastarfsemi,
5. hvort mál hefur grundvallarţýđingu ef tekiđ er miđ af almannahagsmunum og hvort ţađ hefur fordćmisgildi.       

            Ríkissaksóknari sker úr ágreiningi um hver fari međ rannsókn máls.

4.gr.

            Efnahagsbrotadeildin getur, eftir beiđni lögreglustjóra, yfirtekiđ rannsókn efnahagsbrots, sem lögreglustjóri hefur haft međ höndum.

            Lögreglustjóri skal ţegar á frumstigi rannsóknar gera efnahagsbrotadeildinni viđvart um stórfelld og alvarleg efnahagsbrotamál, sem koma til rannsóknar í umdćmi hans.

            Efnahagsbrotadeildin getur hafiđ rannsókn máls ađ eigin frumkvćđi. Deildin skal, ef ţess er kostur, gera viđkomandi lögreglustjóra viđvart um rannsókn áđur en hún hefst. Deildin getur einni ákveđiđ ađ taka í sínar hendur rannsókn sem hafin er hjá lögreglustjóra.

5.gr.

            Efnahagsbrotadeildin og viđkomandi lögreglustjóri geta, ef hagfellt ţykir, gert samkomulag um ađ skipa rannsóknarhóp međ starfsmönnum frá deildinni og viđkomandi lögregluumdćmi til ađ rannsaka mál sem deildin hefur yfirtekiđ.

6.gr.

            Komi fram í máli, sem efnahagsbrotadeildin rannsakar, upplýsingar um önnur ćtluđ refsiverđ brot, sem ekki heyra undir verksviđ deildarinnar, skal deildin allt ađ einu rannsaka ţau, enda sé augljóslega hagfelldast ađ ljúka málinu í heild.

7.gr.

            Reglugerđ ţessi, sem sett er međ heimild í 3. mgr. 5. gr. og 3. mgr. 8. gr. lögreglulaga nr. 90 13. júní 1996, öđlast gildi 1. júní 1997.

Dóms- og kirkjumálaráđuneytinu, 27. júní 1997.

Ţorsteinn Pálsson.

Ţorsteinn Geirsson.