REGLUGERŠ

um sinubrennur og mešferš elds į vķšavangi

Almenn įkvęši.

1. gr.

Óheimilt er aš brenna sinu nema į jöršum sem eru ķ įbśš eša nżttar af įbśendum lögbżla og žį samkvęmt leyfi sżslumanns.

2. gr.

Aldrei mį brenna sinu žar sem almannahętta stafar af eša af getur hlotist tjón į nįttśruminjum, fuglalķfi, mosa, lyng- eša trjįgróšri og mannvirkjum.

Tķmamörk til sinubrennu.

3. gr.

2Eftir 1. maķ įr hvert er hvarvetna óheimilt aš brenna sinu og leyfi til sinubrennu gilda ašeins til žess tķma.

Telji sżslumašur aš vešrįtta eša snjóalög hafi hamlaš sinubrennu fyrir 1. maķ getur hann aš höfšu samrįši viš umhverfisrįšuneytiš žó veitt leyfishöfum, sbr. 4. gr., heimild til aš brenna sinu til 15. maķ. Sękja žarf um slķka heimild til sżslumanns hverju sinni og skal hann halda skrį yfir veitt leyfi.

Leyfi til sinubrennu.

4. gr.

Sżslumašur getur veitt įbśendum lögbżla leyfi til aš brenna sinu aš uppfylltum eftirfarandi skilyršum:

1. Takmörk žess svęšis sem fyrirhugaš er aš brenna sinu į skulu vera veI skilgreind.

2. Innan 200 m fjarlęgšar frį mörkum svęšisins skulu ekki vera mannvirki, nįttśruminjar, mosi, lyng, trjįgróšur eša ręktun sem eldur getur spillt eša grandaš.

3. Varp fugla skal ekki vera hafiš į svęšinu eša umhverfis žaš ķ minna en 200 m fjarlęgš.

4. Jaršvegur og gróšursvöršur skal ekki vera svo žurr aš hętta sé į aš eldur valdi tjóni.

Umsókn um leyfi til sinubrennu.

5. gr.

Umsókn um leyfi til sinubrennu skal fylgja vottun viškomandi hérašsrįšunautar, nįttśruverndarnefndar eša gróšurverndarnefndar um aš skilyršum 1. og 2. tölulišar 4. gr. sé fullnęgt.

Ef žess er óskaš getur sżslumašur veitt leyfi til sinubrennu til allt aš žriggja įra ķ senn enda sé skilyršum 4. gr. fullnęgt ķ hvert skipti sem brennt er.

Sżslumašur getur afturkallaš leyfi til sinubrennu um stundarsakir, t.d. ef viškomandi slökkvilišsstjóri telur hana višsjįrverša vegna vešurs eša annarra mikilvęgra įstęšna. Jafnframt getur sżslumašur afturkallaš leyfi til sinubrennu ef viškomandi leyfishafi hefur ekki fylgt skilyršum sem sett eru meš reglugerš žessari og lögum nr. 61/1992.

6. gr.

Framkvęmd sinubrennu.

Leyfishafi skal tilkynna viškomandi slökkvilišsstjóra meš a.m.k. sex tķma fyrirvara ķ hvert skipti sem hann hyggst brenna sinu į žvķ svęši sem hann hefur leyfi til. Į sama hįtt skal hann tilkynna nįgrönnum og eigendum eša umsjónarmönnum mannvirkja og lands, sem liggja ķ innan viš 1000 m fjarlęgš frį mörkum žess svęšis sem brenna skal, um fyrirhugaša brennu meš sama fyrirvara.

Leyfishafi ber įbyrgš į framkvęmd sinubrennu. Hann skal hafa stöšuga gįt į sinueldinum og śtbreišslu hans og hafa yfir aš rįša mannafla og tękjum til aš halda eldinum innan žeirra marka sem honum voru ķ upphafi sett og leyfiš tekur til.

Um elda į vķšavangi.

7. gr.

Óheimilt er aš kveikja eld į vķšavangi žar sem almannahętta getur stafaš af eša hętt er gróšri, dżralķfi eša mannvirkjum.

Skylt er hverjum žeim sem feršast um aš gęta żtrustu varkįrni ķ mešferš elds.

Žar sem eldur er geršur į vķšavangi til annarrs en aš brenna sinu skal um hann bśiš ķ sérstöku eldstęši eša hann kveiktur į žess konar undirlagi aš tryggt sé aš hann breišist ekki śt eša svķši gróšur eša jaršveg. Eld skal slökkva tryggilega eša gęta žess aš hann sé aš fullu kulnašur įšur en eldstęšiš er yfirgefiš.

Sį sem veršur žess var aš eldur er laus į vķšavangi skal svo fljótt sem aušiš er gera umrįšamanni lands eša hlutašeigandi yfirvaldi ašvart.

Um višurlög og gildistöku.

8. gr.

Sį sem veldur tjóni meš sinubrennu eša mešferš elds į vķšavangi žannig aš saknęmt sé ber fébótaįbyrgš į žvķ tjóni sem af hlżst.

9. gr.

Meš mįl śt af brotum į reglugerš žessari skal fariš aš hętti opinberra mįla.

10. gr.

Brot gegn įkvęšum reglugeršar žessarar varša sektum.

11. gr.

Reglugerš žessi sem sett er samkvęmt 4. gr. laga nr. 61/1992 um sinubrennur og mešferš elds į vķšavangi öšlast gildi žegar ķ staš.

Umhverfisrįšuneytiš, 6. aprķl 1993.

Eišur Gušnason.

Magnśs Jóhannesson.