493/1988
REGLUGERÐ
REGLUGERÐ
um rekstur radíóstöðva.
1. gr.
Í reglugerð þessari hafa eftirfarandi orð og orðasambönd þá merkingu er hér
greinir: Radíóstöð er einn eða fleiri radíósendar eða radíómóttakarar eða
sambland hvors tveggja að meðtöldum öllum aukabúnaði, sem nauðsynlegt er að
hafa á einum stað til að geta tekið þátt í radíófjarskiptum. Hver radíóstöð
skal kennd við þá þjónustu, sem henni er ætlað að taka þátt í.
Radíóbylgjur eru rafsegulbylgjur með tíðni (radíótíðni) allt að 3000
gígaherz (GHz), sem breiðast út í eða utan gufuhvolfsins án tilbúins leiðara.
Radíóþjónusta er fjarskiptastarfsemi, sem byggir á sendingu, útgeislun
og/eða móttöku radíóbylgju.
Radíómiðun er móttaka radíóbylgju í þeim tilgangi að miða út radíóstöð.
Radíóstjörnufræði er stjörnuathugun, byggð á móttöku radíóbylgju utan úr
geimnum. Vísinda- og iðnaðarradíó er starfræksla tækja eða búnaðar til að
framleiða og nota
staðbundið
radíótíðniorku við vísindarannsóknir, í iðnaði, í lækningum, í heimilistækjum
og öðrum álíka tilvikum, án þess að um fjarskipti sé að ræða.
2. gr.
Eftirfarandi þjónusta telst radíóþjónusta:
1.
Fastaþjónusta, þ.e. þjónusta milli fastra ákveðinna staða.
2.
Farstöðvaþjónusta milli landstöðvar og farstöðva eða milli farstöðva, þ.m.t.
- landfarstöðvaþjónusta milli móðurstöðvar og landfarstöðva eða milli
landfarstöðva, - sjófarstöðvaþjónusta milli strandarstöðvar og sjófarstöðva eða
milli sjófarstöðva. Björgunarbátastöðvar og neyðarsendar falla einnig undir
þessa þjónustu,
- flugfarstöðvaþjónusta milli móðurstöðvar og flugfarstöðva eða milli
flugfarstöðva. Stöðvar í björgunarbátum flugvéla og neyðarsendar í gúmmíbátum
falla einnig undir þessa þjónustu.
3.
Útvarpsþjónusta með beinni móttöku almennings á hljóðvarps- eða
sjónvarpssendingum. 4. Radíóákvörðunarþjónusta með notkun útbreiðslueiginleika
radíóbylgju til að ákveða staðsetningu, hraða eða einhvern annan eiginleika
hlutar. Undir hana falla radíóleiðsöguþjónusta og radíóstaðsetningarþjónusta.
5.
Veðurtækjaþjónusta fyrir veðurfræðilegar mælingar og kannanir.
6. Jarðkönnunarþjónusta milli jarðstöðva og einnar eða fleiri geimstöðva
þar sem gerð er könnun á ýmiss konar eiginleikum jarðar utan úr geimnum.
7. Tímamerkjaþjónusta með sendingu ákveðinnar tíðni, tímamerkis eða hvors
tveggja með mikilli nákvæmni fyrir almenna móttöku.
8. Radíóáhugamannaþjónusta fyrir þjálfun, tilraunir og samskipti
radíóáhugamanna án fjárhagslegs ávinnings þeirra.
9.
Öryggisþjónusta til verndar lífi og eignum.
10. Sérþjónusta fyrir ótilgreindar sendingar, sem ekki eru fyrir almenning.
Að öðru leyti er vísað til alþjóðaradíóreglugerðarinnar.
3. gr.
Póst- og símamálastofnun veitir heimild til notkunar á radíótíðni, í
samræmi við samþykktir alþjóðaráðstefna, sem haldnar eru að undirlagi
Alþjóðafjarskiptastofnunarinnar. Sending á radíótíðni án heimildar er bönnuð.
4. gr.
Póst- og símamálastofnun gefur út leyfisbréf til handa stofnunum og
einkaaðilum, sem samkvæmt lögum er falið eða er heimilt að reka sendistöðvar í
útvarps-, radíóákvörðunar- og tímamerkjaþjónustu, en fyrir móttöku slíkra
sendinga þarf ekki leyfisbréf.
Leyfisbréf þarf ekki fyrir vísinda- og iðnaðarradíó né fyrir radíóstöðvum
fyrir radíóstjörnumælingar.
Öll fastaþjónusta á radíóbylgjum fellur undir einkarétt ríkisins samkvæmt
fjarskiptalögum.
Póst- og símamálastofnun gefur út leyfisbréf fyrir radíóstöðvum í annarri
radíóþjónustu en fyrr hefur verið talin upp í þessari grein. Leyfi eru
takmörkuð við fjarskipti leyfishafa, við þjónustustöðvar stofnunarinnar eða
fjarskipti milli tveggja eða fleiri radíóstöðva hans í samræmi við reglur um
viðkomandi radíóþjónustu. Leyfishafa er óheimilt að taka að sér
fjarskiptaafgreiðslu fyrir annan aðila, hvort sem greiðsla kemur fyrir eða
ekki. Póst- og símamálastofnun er heimilt að veita undanþágu frá þessu ákvæði í
sérstökum tilvikum, enda liggi það fyrir, að þjónustustöðvar hennar geti ekki
annast þau fjarskipti, sem um er að ræða.
Póst- og símamálastofnun skal þegar í stað gera ráðstafanir til að stöðva
starfrækslu radíóstöðva, sem ekki er leyfisbréf fyrir, og ekki eru undanþegnar
leyfisskyldu samkvæmt þessari grein.
5. gr.
Á leyfisbréf skal skráð nafn leyfishafa, staðsetning þeirra tækja sem
leyfisbréfið nær til, tíðni, sendiafl og aðrir mikilvægir eiginleikar
radíótækjanna.
Leyfisbréfið veitir eingöngu heimild til starfrækslu radíóstöðva á Íslandi
og í íslenskri landhelgi og lofthelgi.
Leyfisbréf fyrir stöðvum í farstöðvaþjónustu, sem er alþjóðleg, gildir
einnig í íslenskum farartækjum utanlands, en þó með þeim takmörkunum sem reglur
þess lands, sem farartækið er staðsett í, setja.
Breytingar á tækjum eða fyrirkomulagi, svo og eigendaskipti, skal
leyfishafi þegar í stað tilkynna Póst- og símamálastofnun, sem gefur út nýtt
leyfisbréf ef þörf krefur.
6. gr.
Þeir einir, sem fengið hafa tilskilin skírteini mega annast starfrækslu
radíósendistöðva í fastaþjónustu og opinberri farþjónustu Póst- og
símamálastofnunar, þegar um er að ræða farartæki sem notuð eru til
fólksflutninga í atvinnuskyni. Undanþegnir eru þeir sem starfrækja farstöðvar í
hinu almenna farsímakerfi Póst- og símamálastofnunar.
Skírteini eru gefin út í samræmi við alþjóðaradíóreglugerðina.
Skírteinishafar samkvæmt þessari grein skulu hafa fengið tilsögn í notkun
radíóstöðva og lært undirstöðuatriði í radíóviðskiptum í skóla sem Póst- og
símamálastofnunin viðurkennir.
7. gr.
Fyrirkomulag radíóviðskipta skal vera í samræmi við
alþjóðaradíóreglugerðina. Ekki er heimilt að annast radíóviðskipti undir
áhrifum áfengis eða annarra vímugjafa. Öll viðskipti í radíóþjónustu skulu vera
eins stutt og mögulegt er án þess að rýra gildi þeirra upplýsinga sem verið er
að skiptast á. Ef um er að ræða tíðni, sem notuð er af fleiri en einum aðila,
ber að athuga að engin önnur viðskipti séu í gangi áður en notkun hennar hefst.
Í upphafi skal notandi kynna sig með nafni eða kallmerki, hafi því verið
úthlutað.
Heimilt er að veita undanþágu til að nota félagsnúmer í stað kallmerkis,
enda séu slík númer frábrugðin kallmerkjum í notkun. Skrár yfir félagsnúmer,
sem notuð eru á þennan hátt, skulu afhentar Póst- og símamálastofnun.
8. gr.
Þegar leyfisbréf er gefið út á nafn stofnunar eða fyrirtækis, er
starfsmönnum þeirra heimilt að taka þátt í viðkomandi radíóþjónustu innan marka
leyfisbréfsins. Leyfisbréf gefið út á nafn félags er takmarkað við forsvarsmenn
og launaða starfsmenn. Póst- og símamálastofnun er heimilt að veita undanþágu
frá þessu ákvæði í sérstökum tilvikum.
Maka einstaklings, sem fengið hefur leyfisbréf, er heimilt að nota
radíóstöð þá sem leyfisbréfið fjallar um, á sama hátt og leyfishafi. Skráður
leyfishafi er þó ábyrgur á allan hátt fyrir starfrækslu stöðvarinnar.
Eingöngu þeir, sem náð hafa 16 ára aldri, mega starfrækja
radíósendistöðvar.
9. gr.
Handhöfum leyfisbréfa, sem heimild hafa fengið til að starfrækja radíótæki
á tíðni, sem enginn annar notar, er heimilt að nota dulmál eða brengla
útsendingu þannig að hún verði óskiljanleg öðrum en þeim sem hafa lykil að
sendingunni. Leyfishafi skal tilkynna radíóeftirliti Póst- og
símamálastofnunar fyrirfram um slíka notkun. Leiði hún til truflana á annarri
radíóþjónustu skal henni þegar í stað hætt. Póst- og símamálastofnun getur
einnig heimilað takmarkaða notkun dulmáls á tíðnum sem eru í almennri notkun,
enda liggi ljóst fyrir að slík notkun hafi ekki áhrif á viðskipti annarra.
Í öllum tilvikum sem dulmál er notað, skal sá, sem sendir, kynna sig án
dulmáls með nafni eða kallmerki í upphafi og lok sendingar. Ráðherra getur
úrskurðað að radíóeftirlitinu skuli afhentur dulmálslykill eða upplýsingar um á
hvern hátt útsendingar eru brenglaðar. Á ófriðartímum er stranglega bannað að
nota dulmál eða brengla útsendingar, nema fengist hafi sérstakt leyfi ráðherra.
10. gr.
Öll fjarskipti um radíóstöðvar við aðila í öðrum löndum eru bönnuð nema
veitt hafi verið til þess sérstakt leyfi í samræmi við fjarskiptalög. Handhöfum
áhugamannaleyfis er þó heimilt að hafa samband við önnur lönd við tilraunir á
radíóbúnaði og útbreiðslu og skiptast á skoðunum um þessa hluti við hliðstæða
aðila erlendis. Sams konar heimild getur Póst- og símamálastofnun veitt vegna
vísindarannsókna, ef einungis er um að ræða vísindalegar eða tæknilegar
upplýsingar.
11. gr.
Við útgáfu leyfa til notkunar á radíótíðni skal þess gætt að truflun verði
ekki á annarri fjarskiptastarfsemi.
Póst- og símamálastofnun skal láta rannsaka truflanir, sem verða á
radíómóttöku. Radíóeftirlitsmönnum skal heimill aðgangur að radíóstöðvum
fyrirvaralaust, enda sýni þeir viðeigandi skilríki, sem kveða á um stöðu
þeirra. Starfrækslu radíóstöðva, sem valda truflunum á annarri
fjarskiptastarfsemi og eru ekki í samræmi við gildandi leyfisbréf og reglur,
skal þegar í stað hætt, þegar gefin eru fyrirmæli þess efnis af Póst- og
símamálastofnun.
Ef reglur um viðkomandi radíóþjónustu kveða á um reglubundna skoðun, skal
Póst- og símamálastofnun framkvæma hana, og gefa út vottorð þar að lútandi. Í
vottorðinu skal koma fram hvaða atriðum er áfátt í tækjum og búnaði, ef hann er
ekki í fullkomnu lagi. Veittur skal hæfilegur frestur til úrbóta.
12. gr.
Starfræksla rafmagnstækja, þ.m.t. mótóra, véla og tölvubúnaðar, sem gefa
frá sér hátíðnibylgjur út á rafmagnsnetið eða geislun út í loftið með styrk
umfram sett hámark og valda truflunum á starfsemi radíóstöðva, er óheimil. Þyki
sýnt að rafmagnstæki uppfylli ekki sett skilyrði skal eiganda þess skylt að
bæta úr því á eigin kostnað. Sé um alvarlega truflun á fjarskiptaþjónustu að
ræða skal notkun hins truflandi tækis hætt uns úr hefur verið bætt.
13. gr.
Ráðherra setur reglur um starfsemi radíóstöðva, sem taka eiga þátt í
radíóþjónustu. Í reglunum skal kveðið á um umfang hverrar radíóþjónustu,
skilyrði fyrir útgáfu leyfisbréfa, viðurkenningu radíóstöðva og tæknileg ákvæði
um gerð radíóstöðva.
Póst- og símamálastofnun athugar nýjar radíóstöðvar í því skyni að
sannreyna að tæknilegum ákvæðum í reglum sé fylgt. Sé um að ræða notendabúnað
til tengingar við hið opinbera fjarskiptakerfi eða radíóstöðvar til notkunar í
land-, sjó- og flugfarstöðvaþjónustu skal farið eftir ákvæðum reglugerðar um
notendabúnað til tengingar við hið opinbera fjarskiptakerfi. Radíóstöðvar fyrir
aðra þjónustu skulu prófaðar af Póst- og símamálastofnun. Að lokinni prófun
skal Póst- og símamálastofnun tilkynna réttum aðila, hvort viðurkenningin er
veitt, en tilgreina ástæðu, ef svo er ekki. Nánari ákvæði um prófun skulu vera
í sérstakri reglugerð um viðkomandi þjónustu.
Óheimilt er framleiðendum og innflytjendum að afhenda til uppsetningar og
notkunar radíótæki eða taka sjálfir í notkun tæki sem ekki hafa öðlast
viðurkenningu þess að þau uppfylli tæknileg ákvæði fyrir viðkomandi þjónustu.
14. gr.
Framleiðendur radíóstöðva og aðrir, sem smíða sl'kar stöðvar eða hluti til
þeirra, eru ábyrgir fyrir því að engar útsendingar eigi sér stað áður en
stöðvarnar hafa hlotið viðurkenningu nema að fenginni undanþágu Póst- og
símamálastofnunar. Við prófanir skal þess gætt að nota gerviálag, sem ekki
geislar út, svo að valdi truflunum á radíóþjónustu. Afhending radíóstöðva til
notenda skal vera í samræmi við reglur um viðkomandi radíóþjónustu.
15. gr.
Réttindi, sem krafist er af þeim sem annast uppsetningu, tengingu og
viðhald radíóstöðva, sem tengjast hinu opinbera fjarskiptaneti eru skilgreind
í reglugerð um notendabúnað. Sams konar réttinda er krafist vegna annarra
radíóstöðva. Loftskeytamenn hafa sömu réttindi að því er varðar farstöðvar í
land-, sjó- og flugfarstöðvaþjónustu og stöðvum sem ekki þarf leyfisbréf fyrir,
og útvarpsvirkjar, að því er varðar stöðvar, sem ekki þarf leyfisbréf fyrir.
Fyrirtæki sem hyggjast annast uppsetningu og viðgerð á radíóstöðvum öðrum en
þeim, sem falla undir notendabúnað sbr. 13. gr., skulu afla viðurkenningar
Póst- og símamálastofnunar, sem setur lágmarkskröfur um mælitækjabúnað
verkstæða og reglur um prófanir á radíóstöðvum.
16. gr.
Á ófriðartímum í landinu skulu allar radíósendingar annarra en opinberra
aðila þegar í stað stöðvaðar, þangað til ráðherra veitir heimild til notkunar á
ný. Ráðherra getur úrskurðað að radíóstöðvar skuli innsiglaðar eða teknar í
vörslu hins opinbera enda sé þeim skilað aftur eftir að ófriðarástandi lýkur.
17. gr.
Brot gegn
reglugerð þessari varða refsingu samkvæmt lögum um fjarskipti.
18. gr.
Reglugerð þessi, sem sett er samkvæmt lögum um fjarskipti nr. 73/1984
staðfestist hér með til að öðlast þegar gildi og birtist til eftirbreytni öllum
þeim sem hlut eiga að máli. Jafnframt fellur úr gildi reglugerð nr. 113, 20.
júní 1945 um sama efni.
Samgönguráðuneytið, 31.
október 1988.
Steingrímur J. Sigfússon.
Ragnhildur Hjaltadóttir.
Word útgáfa af reglugerð
- 493-1988.doc
|